برخلاف تصور بسیاری از افراد، مهاجم معمولاً از شکستن رمزنگاری یا هک مستقیم فایروال وارد شبکه نمیشود.
در اکثر حملات موفق، نقطه ورود بسیار سادهتر است.
رایجترین مسیرهای ورود عبارتاند از:
• ایمیلهای فیشینگ و مهندسی اجتماعی
• VPNهایی که فقط با نام کاربری و رمز عبور محافظت میشوند.
• سرورهای اینترنتی که Patch نشدهاند.
• رمزهای عبور تکراری یا ضعیف
• تجهیزات شبکه با Firmware قدیمی
• Remote Accessهای ناامن
بعد از ورود اولیه، هدف مهاجم دیگر تخریب نیست؛ بلکه ماندن بدون جلب توجه است.
در این مرحله، مهاجم شروع به جمعآوری اطلاعات، افزایش سطح دسترسی و شناسایی سرویسهای حیاتی مانند Active Directory، فایلسرورها، پایگاههای داده و سامانههای مالی میکند.
به همین دلیل است که جلوگیری از نفوذ اولیه تنها بخشی از امنیت است؛ تشخیص سریع حضور مهاجم اهمیت بسیار بیشتری دارد.
