یکی از خطرناکترین طراحیهایی که هنوز در برخی سازمانها دیده میشود، داشتن تنها یک Domain Controller است.
در این حالت، اگر آن سرور به هر دلیلی از دسترس خارج شود، پیامدهای آن میتواند بسیار گسترده باشد.
اگر تنها DC از کار بیفتد چه اتفاقی میافتد؟
ممکن است با مشکلات زیر مواجه شوید:
کاربران جدید قادر به ورود به دامنه نباشند.
تغییرات Group Policy اعمال نشود.
DNS دچار اختلال شود (در صورت میزبانی روی DC).
ایجاد یا مدیریت کاربران و گروهها ممکن نباشد.
سرویسهایی که به LDAP یا Kerberos وابسته هستند دچار اختلال شوند.
مزایای داشتن حداقل دو Domain Controller
High Availability (HA)
در صورت خرابی یک DC، دیگری به سرویسدهی ادامه میدهد.
Replication
تمام اطلاعات Active Directory و DNS بین Domain Controllerها همگام میشوند.
Load Distribution
درخواستهای احراز هویت و DNS بین چند DC توزیع میشود.
Maintenance بدون قطعی
میتوانید یکی از DCها را برای بهروزرسانی یا تعمیر از مدار خارج کنید، بدون اینکه سرویس احراز هویت متوقف شود.
Best Practice
حداقل دو Domain Controller
ترجیحاً روی دو Host مجازیسازی متفاوت
در صورت امکان روی دو Storage متفاوت
هر دو Global Catalog باشند (مگر در سناریوهای خاص)
هر دو DNS Server باشند
مانیتورینگ مداوم Replication با repadmin و dcdiag
داشتن Domain Controller دوم یک قابلیت لوکس نیست؛ بلکه یکی از پایهایترین الزامات طراحی زیرساخت سازمانی است.
