در این مقاله میخوانید
تصور کنید یک Core Switch دارای ۴۸ Interface، یک سرور دارای چندین Disk و File System و یک Hypervisor میزبان دهها ماشین مجازی است.
آیا باید برای هر Interface یا Disk بهصورت دستی Item، Trigger و Graph بسازیم؟
در Zabbix قابلیتی به نام Low-Level Discovery یا LLD این فرایند را خودکار میکند.
LLD چیست؟
LLD موجودیتهای داخلی یک Host را کشف میکند؛ مانند:
• Network Interface
• File System
• Disk و Block Device
• CPU Core
• Windows Service
• Systemd Unit
• Database Instance
• Sensor
• Virtual Machine
• Docker Container
• SNMP Index
سپس براساس Prototypeها، برای هر موجودیت کشفشده اجزای موردنیاز را ایجاد میکند.
طبق مستندات رسمی، LLD میتواند Item، Trigger، Graph و حتی Hostهای موردنیاز را براساس داده Discovery ایجاد کند.
📚 "مستندات رسمی Low-Level Discovery" (https://www.zabbix.com/documentation/8.0/en/manual/discovery/low_level_discovery)
اجزای اصلی LLD
1️⃣ Discovery Rule
مشخص میکند داده Discovery از کجا و با چه فاصله زمانی دریافت شود.
نمونهها:
"vfs.fs.discovery"
کشف File Systemها
"net.if.discovery"
کشف Interfaceهای سیستمعامل
در SNMP، Discovery Rule میتواند جدول Interfaceها یا Sensorها را پیمایش کند.
2️⃣ LLD Macro
اطلاعات هر موجودیت با Macroهایی مانند این نمایش داده میشود:
"{#IFNAME}"
"{#IFALIAS}"
"{#FSNAME}"
"{#FSTYPE}"
"{#SERVICE.NAME}"
"{#SNMPINDEX}"
برای مثال، "{#IFNAME}" ممکن است برای Interfaceهای مختلف مقادیری مانند این داشته باشد:
"GigabitEthernet1/0/1"
"GigabitEthernet1/0/2"
"Port-channel1"
همان Prototype برای هر مقدار بهشکل جداگانه ساخته میشود.
3️⃣ Item Prototype
الگوی ساخت Item برای موجودیتهای کشفشده است.
برای هر Interface میتوان Itemهای زیر را ایجاد کرد:
• Inbound Traffic
• Outbound Traffic
• Operational Status
• Error
• Discard
• Interface Speed
بهجای تعریف دستی صدها Item، یک مجموعه Prototype ایجاد میکنیم و Zabbix نمونه واقعی آن را برای هر Interface میسازد.
4️⃣ Trigger Prototype
برای هر موجودیت کشفشده Trigger تولید میکند.
نمونهها:
• فضای File System کمتر از ۱۰ درصد است.
• Interface مهم Down شده است.
• Error Rate افزایش یافته است.
• Windows Service متوقف شده است.
• Temperature Sensor از آستانه عبور کرده است.
Trigger Prototype باید بهگونهای طراحی شود که برای موجودیتهای غیرمهم، هشدار غیرضروری ایجاد نکند.
5️⃣ Graph Prototype
برای هر Interface، Disk یا File System نمودار مناسب میسازد.
برای نمونه، هر Interface میتواند بهصورت خودکار نمودار Inbound و Outbound Traffic داشته باشد.
6️⃣ Host Prototype
در برخی سناریوها، Discovery میتواند Host جدید ایجاد کند؛ برای مثال کشف VMها یا موجودیتهایی که باید بهعنوان Host مستقل مدیریت شوند.
این قابلیت قدرتمند است و باید همراه Naming، Group، Template و Lifecycle مشخص استفاده شود.
Filter؛ همه چیز را کشف نکنید
یکی از بزرگترین اشتباهها این است که تمام موجودیتهای کشفشده بدون Filter مانیتور شوند.
مواردی که ممکن است نیاز به حذف داشته باشند:
• Loopback
• Interfaceهای بلااستفاده
• Interfaceهای Administratively Down
• File Systemهای موقت
• Virtual یا Tunnel Interfaceهای غیرضروری
• Serviceهایی که Disabled هستند
• Mount Pointهای خاص
• Containerهای کوتاهعمر
Filterها با Macro و Regular Expression مشخص میکنند چه موجودیتی وارد فرایند Discovery شود.
برای مثال میتوان فقط Interfaceهایی را پذیرفت که نام آنها با "Gi"، "Te" یا "Po" شروع میشود؛ البته الگوی نهایی باید با Naming واقعی تجهیزات هماهنگ باشد.
Override چه کاری انجام میدهد؟
Override اجازه میدهد برای برخی موجودیتها رفتار متفاوتی داشته باشیم.
مثلاً:
• Interfaceهای Uplink با Severity بالا مانیتور شوند.
• Access Portهای معمولی Trigger قطع ارتباط نداشته باشند.
• Interfaceهای خاص Interval کوتاهتری داشته باشند.
• بعضی Item Prototypeها برای گروهی از موجودیتها غیرفعال شوند.
• Retention داده Uplink با Portهای عادی متفاوت باشد.
Override کمک میکند یک Template عمومی داشته باشیم، اما رفتار آن براساس نوع Interface یا Service تغییر کند.
منابعی که دیگر کشف نمیشوند
ممکن است Disk، Interface، Service یا VM حذف شود. Zabbix میتواند منابع Lost را:
• بلافاصله غیرفعال کند
• پس از مدت مشخص غیرفعال کند
• پس از مدت مشخص حذف کند
• برای مدتی جهت حفظ History نگهداری کند
حذف فوری همیشه تصمیم مناسبی نیست؛ زیرا ممکن است یک اختلال موقت Discovery باعث حذف Itemها و از بین رفتن دسترسی آسان به History شود.
بهتر است دورهای برای Disable و دورهای طولانیتر برای Delete تعیین شود.
LLD و Dependent Item
در طراحیهای پیشرفته میتوان یک Master Item مجموعه بزرگی از دادهها را دریافت کند و سپس Dependent Itemها با Preprocessing، مقادیر موردنیاز را استخراج کنند.
مزایا:
✅ کاهش تعداد درخواستها
✅ کاهش بار Agent یا API
✅ کاهش ترافیک
✅ هماهنگی زمانی دادهها
✅ Performance بهتر در سناریوهای بزرگ
این روش برای API، JSON، Prometheus Data و برخی سناریوهای SNMP بسیار مفید است.
اشتباهات رایج LLD
❌ Discovery Interval بسیار کوتاه
❌ نبود Filter
❌ ساخت Item برای تمام Interfaceها
❌ Trigger روی Portهای بلااستفاده
❌ حذف فوری Lost Resource
❌ استفاده از Regex اشتباه
❌ نادیدهگرفتن Interface Alias
❌ Retention یکسان برای همه Itemها
❌ Templateهای متعدد با Discovery تکراری
❌ ایجاد هزاران Item بدون بررسی NVPS
LLD تعداد اشیای مانیتورینگ را بهسرعت افزایش میدهد. هر Discovery Rule باید از نظر تعداد Item، Trigger، Storage و ارزش عملیاتی بررسی شود.
نمونه طراحی حرفهای Interface Discovery
برای یک Switch میتوان این سیاست را در نظر گرفت:
• کشف تمام Interfaceها
• جمعآوری Traffic برای Portهای فعال
• جمعآوری Error و Discard
• Trigger قطع ارتباط فقط برای Uplinkها
• Severity بالا برای Port-channel و WAN
• استفاده از Alias برای تشخیص اهمیت Port
• حذف Interfaceهای مجازی غیرضروری
• Retention بلندتر برای Uplink
• نگهداری Lost Interface برای مدت مشخص
در این روش، Discovery خودکار است؛ اما کنترل آن همچنان براساس منطق عملیاتی شبکه انجام میشود.
🎯 جمعبندی
Low-Level Discovery یکی از قدرتمندترین قابلیتهای Zabbix است، اما اگر بدون Filter، Override و Lifecycle مناسب استفاده شود، میتواند هزاران Item و هشدار غیرضروری ایجاد کند.
هدف LLD این نیست که «همه چیز» را مانیتور کنیم؛ هدف این است که موجودیتهای درست را بهشکل خودکار، استاندارد و قابل نگهداری تحت پوشش قرار دهیم.
در قسمت بعد بررسی خواهیم کرد:
🔜 تفاوت Network Discovery و Agent Autoregistration چیست و چگونه Hostهای جدید را بهصورت خودکار، امن و استاندارد وارد Zabbix کنیم؟
